18-02-10

Nog niet opgegeven!

Aha!  U dacht dat ik ermee opgehouden was?  Helaas, ik zal u af en toe blijven pijnigen met een weldoordacht schrijfsel op deze hoogst amusante blog.  5 maanden geleden kwam mijn laatste post hier terecht, mmm, misschien wat té lang geleden, maar geen mens die ernaar kraait!  Ik ga gewoon lekker door op mijn eigen ritme en nu het weer even vakantie is, grijp ik mijn schrijftalent nog eens vast (kuchen kan u nu doen).  Ik zou over heel wat onderwerpen tegelijk kunnen schrijven, maar trop en teveel en blablabla...

Eén item waar u wellicht grandioos in geïnteresseerd bent: hoe zit dat nu met die schoolcarrière van mij?  Kort gezegd: ik heb met onze nieuwe directeur al heel wat zever meegemaakt.  Homo, vakbondsafgevaardigde en kritiek: het lijkt wel een dodelijke combinatie voor een feministische directeur.  De valse beschuldigingen die ik over me heen kreeg, waren niet van de malste maar na een bemoedigend gesprek met de inrichtende macht heb ik toch een gevoel van waardering gekregen en werd de hele santaboetiek door de papiervernietiger geduwd.  Heel de zaak werd begraven en ons madam heeft de melding gekregen om er met geen woord meer over te reppen.  Goed zo!  Voel ik me nu weer goed op school?  Negatief.  Het heeft me serieus geraakt en ik kan dat niet vergeten.  Voor mij hoeft het ook niet meer.  Ik heb ondertussen mezelf beloofd om opnieuw te gaan solliciteren als leerkracht en ook al twijfel ik nog, belofte maakt schuld.  Mijn collega's zijn de enigen die me nog tegenhouden, maar ik weet dat het zo niet langer leefbaar is, zowel voor mij als mijn dierbaren.  Na de Paasvakantie zullen de sollicitatiebrieven dan ook de deur uitvliegen.  Nadelen?  Ik zal wellicht opnieuw wat minder verdienen (niet meer vastbenoemd), ik moet een hele nieuwe school leren kennen en de kans dat ik opnieuw in het derde leerjaar sta, is... 1/6de?  Ik kan ermee leven.  Ik wil opnieuw beginnen en opnieuw het gevoel hebben dat ik gewaardeerd word als leerkracht en de inzet die ermee samengaat.  Ik wil opnieuw dat gevoel hebben waar het allemaal mee begon: willen lesgeven en een jaar op weg zijn met de kinderen van mijn klas.  De basiswaarden van onze maatschappij en openheid zijn cruciaal voor mij.  Stiekem hoop ik in het gemeenschapsonderwijs terecht te kunnen.  De open geest waar zij voor staan, spreekt me aan.  Jaja, het gras is groener aan de overkant... weet ik wel.  Maar ik zal al blij zijn met het fijnste groentintje.  Ik wil vooruit!

16:19 Gepost door Kristof in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Zulke negatieve reactie gekregen van je nieuwe directrice? Pffff die ene 'term' zal het meest doorslaggevende geweest zijn zeker voor haar, om je het leven daar zuur te maken?

Alvast heel veel succes met de zoektocht naar een nieuwe job!

Gepost door: Andy | 21-02-10

De commentaren zijn gesloten.