20-08-09

Aangename temperatuur... in de GB!

logo-carrefour-mobileKen je dat gevoel?  Je bent op zoek naar wat verkoeling en je denkt bij jezelf... laat ik het nuttige aan het aangename koppelen!  Ik breng een bezoekje aan de GB.  Daar kan het zo heerlijk fris zijn én ik moest toch op zoek gaan naar een Carrefour mobile SIM-kaartje.  Ik met mijn zus daar naartoe en de koelte was hemels!  Mijn zus haastte zich naar de rayon met de schoonheidsproducten (neen, ik ben niet gevolgd) en ik naar de rayon met de boekskes.  Toen mijn zus haar cremekes had uitgekozen, besloten we om toch maar te vertrekken, ik had immers nog andere dingen op de agenda staan.  Ik neem een Carrefour Mobile kaartje mee en ik zie dat ze net in promotie staan.  Je krijgt er nu twee voor de prijs van één met elk 15 euro belwaarde.  Niet dat ik daar veel mee ben, maar je kan dat tweede ding nog altijd doorverkopen.  Aan de Self-kassa was het allesbehalve druk.  Dus gauw dat kaartje scannen...  "het product werd niet herkend, gelieve hulp te halen".  Grrrr... allé... "Mevrouw, het werkt niet, kan u even komen kijken?"  En jawel, ze was vriendelijk en behulpzaam (dat maak je daar zelden mee).  "Oei, neen, het werkt niet.  Ik zal het manueel ingeven."  Tik tik tik, 15 eurokes en klaar!  Ik kijk op mijn kassaticket.  "Euhm... mevrouw... hier zou normaal een herlaadcode moeten opstaan om die 15 euro erop te zetten!"  "Aah, oei, ja, dat kan ik niet oplossen, ga maar even naar het onthaal, ze zullen u daar wel verderhelpen."  Okay, even wachten aan het onthaal werd al gauw even lang wachten.  Maar goed, het is vakantie en het is nog steeds heerlijk koel.  Ik leg de boel uit en mevrouw doet het nodige.  Ze geeft me eerst mijn 15 euro terug.  Daarna knoeit ze wat op haar kassa.  Mmmm..., het lijkt niet te lukken.  Ze trekt allerlei rare snuiten.  "Mja meneer, hebt u het dringend nodig?"  "Euhm... liefst!  Ik kom hier niet zo vaak voorbij."  "Oei, ja, ze moeten het nog in de computer steken.  Binnen een uurtje zal het wel klaar zijn."  "Ok, dan kom ik binnen een uurtje nog wel terug, ik moet toch nog een paar dingen doen." 

Een dik uurt later: ik haal mijn nieuwe SIM-kaarten.  De mevrouw aan de kassa heeft het ontzettend druk.  Ze vallen haar langs alle kanten lastig.  Het kan nog een eeuwigheid duren vooraleer het aan mij is.  Jobstudenten, het kan een deugd zijn, maar ook een last.  De kassamevrouw denkt duidelijk in de richting van dat laatste.  Of is het nu dat vervelend Postpunt dat al haar werk opeist?  Na een 10-tal minuten is het aan mij.  De mevrouw scant het artikel... en jawel, het werkt meteen.  Ik betaal 15 eurokes en ben licht euforisch... tot ik het kassaticket bekijk.  "Euhm, mevrouw, hier zou een herlaadcode moeten opstaan, maar die zie ik hier nergens verschijnen, ik ben er daarstraks ook al voor geweest."  "Oei, maar zit dat niet in het pakket zelf?"  "Nee mevrouw, op het pakket staat duidelijk dat de herlaadcode op het kassaticket moet staan."  "Oei, dan moet ik hulp roepen."  "Mevrouw Kwaak wordt aan kassa 1 gevraagd alstublieft, mevrouw Kwaak."  Ik denk bij mezelf: ocharme, heb zo'n achternaam en werk maar eens als verantwoordelijke in een GB.  10 minuten later... het arm schaap is nog steeds niet komen opdagen en hoort haar naam opnieuw galmen door het warenhuis.  "Mevrouw Kwaak, aan het onthaal gevraagd, mevrouw Kwaak."  5 minuten later is er nog steeds geen kikker te zien.  Ik blijf zeer geduldig (het is nog steeds vakantie en het is nog steeds heerlijk koel).  De kassamevrouw besluit haar kassa te sluiten (er is toch niet veel volk meer) en gaat dan maar zelf op zoek naar mevrouw Kwaak.  Wat later komt de kassamevrouw terug en tikt ze wat in op haar computertje.  Daar zie ik foutcode 99 verschijnen.  De mevrouw kijkt erg vreemd en vraagt zich openlijk af wat dat zou betekenen.  Ze kijkt me vriendelijk aan en zegt dat ze misschien eens naar "den bureau" kan bellen.  Ik knik beleefd.  Ze verdwijnt opnieuw achterin en na een 5-tal minuten staat ze met knikkende knieën terug voor mijn neus.  "Euhm..., mja meneer, daar weten ze het ook niet, ik vrees dat ik u niet kan verderhelpen, ik zal het u terugbetalen."  Ik neem haar angst weg door te zeggen dat het niet erg is.  "Ik zal een andere keer wel terugkomen, als het nog eens zo warm is buiten ;)."  Bij het verlaten van het warenhuis viel me plots op hoeveel posters er overal hingen met de promo van Carrefour Mobile.  Ik moet denken aan de kassamevrouw: die gaat vandaag nog afzien!  Ik wandel terug naar mijn auto en vraag me stilletjes af of ik niet nog eens een poging zou doen... het is daar zo zalig koel binnen!  Ik besluit om toch maar af te druipen, in een hete en niet-klimaatgeregelde auto...

19:59 Gepost door Kristof in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Hebde... gij nu zo ne last van de warmte?
Ik ben al blij dat er zo eens, een paar dagen per jaar, "Spaanse binnenlandtemperaturen"heersen...

Enfin, blijkbaar wél en ben je niet de enige, samen met het personeel en de informatica van de Carrefour groep.
Maar één troost: met 'De Post' kan ik een identiek verhaal ophangen. Helaas is de airco daar nog niet van toepassing. Dus: prijs u gelukkig!!!
:-)

Gepost door: dee | 21-08-09

Hey gisteren waren er blijkbaar over het hele land problemen met de herlaadkaarten bij Carrefour-groep.

Gepost door: Wyatt | 21-08-09

De commentaren zijn gesloten.