08-02-09

Het gluurraampje

Waarschijnlijk zit het in een mens ingebakken: gluren.  Ik herinner me de hele Big Brother-discussie nog waarin geleerde mensen met elkaar van gedachten wisselden of het programma wel ethisch verantwoord was.  Wel, ik hou van gluren en doe het elke dag!  's Morgens wanneer ik de trein om 6.53u neem, is het nog steeds donker en moet ik absoluut geen moeite doen om ongemerkt de andere mensen in de trein te observeren.  Het raampje werkt dan als een hele goede spiegel en wat is het dan fijn om mensen te kunnen bekijken.  Vrijdagochtend bijvoorbeeld zat er schuin over mij een mevrouw van om en bij de 40 jaar met een gsm in haar handen.  Het was hilarisch om te zien hoe zij met alle moeite van de wereld een sms probeerde te versturen.  Lettertje per lettertje groeide haar bericht aan een snelheid van 1 woord per minuut.  Je zag de opluchting in haar gezicht toen ze, 2 dorpen verder, eindelijk haar berichtje had verstuurd.  Aan de andere kant zat opnieuw een mevrouw die snel door haar krantje bladerde om dan uiteindelijk rustig een bonnetje te scheuren.  Ik kon door m'n raampje zien dat het om een parfum-bon ging voor valentijn.  Zou ze het voor zichzelf gebruiken of zou ze haar man een plezier doen?  Misschien heeft ze wel stiekem een minnaar... Tot slot nog even gluren naar mezelf: wat is je leven toch hard veranderd.  Je woont nu samen met een jongen, je hebt je eigen leven, je wil van werk veranderen en... je hebt nu bijna 2 jaar een relatie!  Wat gaat de tijd snel.

12:40 Gepost door Kristof in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.