18-07-08

Vacances en France!

Dat de grote vakantie is begonnen, is natuurlijk al lang oud nieuws. Langs de andere kant kunnen we het niet genoeg zeggen! Ook mijn blogje heeft ondertussen kunnen genieten van een deugddoende vakantie, dus tijd om er weer in te vliegen. Het schooljaar heb ik rustig kunnen afsluiten. Al de kindjes konden overstappen naar het vierde leerjaar en zo was iedereen tevree. 't Is eens wat anders: geen klagende ouders en geen wenende kindergezichten. Een mens zou iedereen er voor minder door laten. Maar zo werkt het natuurlijk niet, een kind moet kunnen bewijzen dat het klaar is om de stap naar een volgend leerjaar te zetten. Sommigen doen dat met 60%, sommigen met 80%. En wat krijgt een leerkracht op het einde van juni? Cadeautjes! Elk jaar schommelt het aantal cadeautjes en dit jaar was op dat gebied een mooi jaar. Uiteraard is er niemand die van de ouders verlangt om een cadeautje af te geven, maar de ouders die het toch doen, kan je moeilijk tegenhouden hé ;) Vermits ik in m'n school al gekend ben als the chocolate guy, werd mij opnieuw een massa chocolade toegestopt. Eén probleem: ik ben nogal kieskeurig als het op soorten chocolade aankomt. Enkel de gewone melk of pure chocolade kunnen mij bekoren. En da's nu net wat de meeste ouders niet geven. Altijd zit er wel ergens praliné of een andere afschuwelijke vulling in. Bah... Maar goed, gelukkig lopen hier nog andere mensen rond die het goedje wel kunnen smaken. Ivan, ouders, zussen: zij eten het met veel plezier op. Ook de klassiekers hebben het dit jaar goed gedaan: een tas met "beste meester" of een plantje. Jammer genoeg moet ik hier bekennen dat er met de meeste cadeaus niet veel gedaan wordt. Ze belanden ergens in een zijkastje en worden er niet meer uitgehaald tot juni '09. Ach ja, het is het gebaar dat telt, niet? De eerste week van juni heb ik vervolgens een rondleiding gehad van Bjorn, een vriend van Ivan. Tja, de man is nogal een grote bewonderaar van Gent. Hij heeft er een woonboot en woont er samen met Bart. We hadden al eerder discussies gehad over de mooiste stad van dit landje. Als Antwerpenaar is het natuurlijk overduidelijk dat de koekenstad onovertrefbaar is. Maar goed, je moet de mensen de kans geven om het tegendeel te bewijzen. En dat heeft Bjorn met zijn gidscapaciteiten getracht. Met volle moed begonnen we de wandeling om de mooiste plekjes van Gent te bezoeken. Naarmate de wandeling vorderde werd het langzamerhand duidelijk dat het bewijsmateriaal geboycot werd. De meeste attractieve plekjes waren... gesloten. Dus werd het een stadswandeling pur sang. Aan Bjorn zal het alvast niet liggen: hij heeft alle moeite van de wereld gedaan om Gent in al zijn glorie te tonen. Hij is onomwonden een man van Gent. Maar beste Antwerpenaar, u hoeft niet te vrezen. Alle inspanningen ten spijt, Gent heeft me echt niet kunnen overtuigen. 't Stad is van A! We blijven het hartje van Vlaanderen, we blijven de trots van deze natie! De week nadien stond mijn eerste grote reis op de kalender. Ik mag dan al 27 jaar zijn, echt veel gereisd heb ik nog niet in mijn leven. Het werd dan ook dringend tijd om daar iets aan te doen. Zaterdagochtend, 2u. De wekker liep af. Mijn Ford Fiestake werd vol koffers ingeladen om vervolgens rond 3u naar Salviac te trekken, een dorpje in het zuiden van Frankrijk. En het werd een zeer slopende heenreis! In plaats van de verwachte 9u rijden, werd het al gauw 13u bollen. Ongevallen, vakantiefiles, Parijs, ... het zat overal wel eens muurvast. En dan is het op de tanden bijten. Op dat moment flitst er door je hoofd: "Waar zijn we aan begonnen? Dit doen we nooit meer! Volgende keer het vliegtuig op." Maar goed, we kwamen uiteindelijk toch heelhuids aan in ons vakantiehuisje met zwembad. Het eerste zicht alleen al deed ons weer helemaal opfleuren. We kregen er terug zin in! Helaas hebben de weergoden het de eerste dagen wat laten afweten, maar dat zette de deur wagenwijd open om de omgeving eens te verkennen. Salviac zelf stelde weinig voor en ook de dichtsbijzijnde stad Gourdon had weinig attractieve plaatsen. Toch vonden we het fijn om met tweetjes op verkenning te gaan. Zuid-Frankrijk was voor ons beiden onontgonnen terrein. Nadien hebben we twee dagen toch echt kunnen genieten van een stralende hemel en een zeer felle zon. Misschien net iets té fel: allebei verbrand! En after-sun vinden in de supermarkt was geen koud kunstje: de meeste winkels zaten door hun voorraad heen. Gelukkig hebben we toch nog ergens een flesje kunnen vastgrijpen. Ook de stad Cahors en de dorpen Rocamadour, la Roque-Gageac en Domme hebben we later een bezoekje gebracht. Dat leverde keer op keer prachtige plekjes op met geweldige vergezichten en prachtige kastelen. We hebben er beiden ontzettend van genoten! Jammer genoeg zijn we diep teleurgesteld in de Franse keuken. In tegenstelling tot wat iedereen denkt, was het triestig gesteld met de gerechten in het zuiden. Om te beginnen was het vlees meestal niet te eten en waren de groenten vreselijk flauw. In de meeste restaurants was het hoofdgerecht foie-gras (jakkie) en stelden de andere gerechten weinig voor. Zo kregen we in Domme voor 13 euro amper enkele stukjes kip, 20 frietjes (bij benadering hé) en welgeteld 1 dun schijfje tomaat. Triestig toch? Ik hoop dat Parijs en omstreken toch een betere keuken opleveren, anders is de Franse keuken één grote illusie. Maar goed, we hebben het niet aan ons hart laten komen (de snoepvoorraad deed dienst als vervangmaaltijd) en we hebben beiden een ontzettend deugddoende en leuke vakantie gehad. Zeker voor herhaling vatbaar! En jawel, de terugrit hebben we in de vooropgestelde 9u kunnen afwerken, hoera! En om de fototoeristen tevreden te stellen: een foto van één of andere wulpse kerel op bezoek in Frankrijk. IMG_4774

12:20 Gepost door Kristof in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Franse keuken maak je inderdaad geen illusies: in Noord Frankrijk en rond Parijs is de keuken zeker niet beter. Voor de goeie Franse keuken moet je bij ons zijn.

Gepost door: Ludwig | 22-07-08

De commentaren zijn gesloten.