16-06-08

Janettenvrees

Hoogtevrees, watervrees, smetvrees, ... Het bestaat allemaal.  Maar vandaag heb ik er nog eentje bijgeleerd: janettenvrees.  Toen deze namiddag een jongeman in proper afgeborsteld kostuum naar mijn collega stapte met de vraag waar hij de directeur kon vinden, piepte en toeterde mijn gaydar al met volle toeren.  't Was heel duidelijk dat hij op sollicitatietocht ging.  Alleen sprak hij op zo'n verwijfde toon dat ik me niet kon inhouden ten opzichte van mijn collega.  "Amai, wat een janet", klonk het ietwat opschepperig uit mijn mond.  Ik mag dan ook tot die categorie behoren, maar er zijn toch gradaties.  Mijn collega was duidelijk opgelucht dat ik die woorden in mijn mond nam.  Het leek alsof er een zware last van haar schouders viel.  Oef, ik mag die woorden ook zeggen, zoefde het wellicht door haar hoofd.  Ze was blij dat ze zich ook daar niet hoefde voor in te houden.  En zo zie je maar: niet iedereen durft in je bijzijn het woord janet te gebruiken.  Maar ik zie er helemaal geen graten in.  En daarom wens ik mijn "janetje" nog veel moed toe met zijn laatste examens... 

21:33 Gepost door Kristof in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

waarom etiketten plakken? wat maakt janet
meer of minder man?
dus waarom niet gewoon:
kerel, makker, maat kompaan?
groetjes,
joz.

Gepost door: joz. | 16-06-08

Jup Aren't we all queers lolz...Vroeger had ik problemen met het woord "janet". Nu begin ik mezelf ook al zo te noemen...zelfaanvaarding?zelfspot? beide moeten kunnen...zijn zelfs noodzakelijk:)

Gepost door: Yves | 17-06-08

Vroeger kon ik het ook ni zo goe van mijn eigen zeggen maar ondertussen heb ik er geen problemen meer mee! Maar janet is en blijft toch een bijklank hebben vind ik! En zeker zoals je het zo beschrijft!

Groetjes,

Michel

Gepost door: Michel | 18-06-08

De commentaren zijn gesloten.