24-02-08

Enquête

Vorige week ben ik via een lerarenkaart-mail uitgenodigd geweest om mee te doen aan een online-enquête over het holebi zijn in een werksfeer.  En eigenlijk was ik door mezelf weer een beetje geschrokken.  Ik had meer en meer de indruk dat ik helemaal aanvaard was als homo, maar die enquête bewees eigenlijk het tegendeel.  Er zijn reeds heel wat collega's die het weten (misschien wel allemaal) maar ik vraag me steevast af hoe mijn directeur daarover denkt.  Hij heeft me er nog nooit over aangesproken (mag hij dat?), maar misschien is dat juist een positief teken, of toch weer niet?  't Is op zich al tekenend dat ik het mij afvraag.  Hetero's hoeven zich die vraag immers helemaal niet te stellen.  Een andere vraag was of ik me al geout had voordat ik vastbenoemd was.  En die vraag was de meest interessante: NEEN!  Ik durfde me niet outen uit vrees om die vaste benoeming nooit te pakken te krijgen.  Langs de andere kant was ik er voor mijn vaste benoeming nog niet helemaal uit, wat verzachtende omstandigheden zijn.  Maar dan vraag ik me af of ik het voor een vaste benoeming ZOU doen.  En dan denk ik... mmm, misschien beter niet.  Jammer, toch?

12:19 Gepost door Kristof in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Eigenlijk is het toch allemaal maar belachelijk hè! Wij homo's moeten altijd maar zeggen: ik ben homo. Ooit al een hetero tegen gekomen die zei: hoi ik ben hetero! Maar ja, zo is het nu eenmaal. Ik heb het op het werk ook niet meteen gezegd maar wel tegen collega's waar ik een goede band mee had. Had omdat iedereen het ondertussen wel weet en dat vind ik helemaal niet erg meer! Maar ik kan het wel begrijpen dat het in het onderwijs toch nog anders ligt. Maar tenslotte moeten wij het ook niet van de daken schreeuwen hè. Als iemand het wil weten moet hij of zij het maar komen vragen!

Groetjes,

Michel

Gepost door: Michel | 24-02-08

Geef Michel gelijk!

Als ze het willen weten, moeten ze het maar vrage en als dat te lang duurt vertel je het gewoon zelf:D

Gepost door: jongleukboyke | 24-02-08

Ik ben homo Het is nu eenmaal zo dat mensen die afwijken van de geldende norm telkens de opgave hebben om te zeggen: "Ik ben homo."
Daarmee wil ik niet zeggen dat je informatie over je geaardheid altijd meteen van de daken moet schreeuwen, maar wanneer ze je vragen: "En heb jij een vriendin?", dan kan je kiezen voor het antwoord "Nee, ik heb geen vriendin." Dan denken ze waarschijnlijk wel nog steeds dat je hetero bent. Of je kan kiezen voor het antwoord: "Nee, ik ben homo." of iets dergelijks. Want iedereen gaat uit van de hetero-norm, behalve holebi's misschien. Je kan er weinig aan veranderen. Veel hangt af van hoe je daar zelf mee omgaat zeker?

Zelf sta ik ook in het onderwijs (nog in opleiding) en ik vraag me toch ook vaak af hoe dat later allemaal zal lopen. Hoe ga je met geaardheid om naar collega's, directie, leerlingen, ... Ik ben niet van plan om zoiets aan de grote klok te hangen, maar er wel eerlijk in te zijn als ernaar gevraagd wordt. De toekomst zal het wel uitwijzen denk ik dan ..

Gepost door: Elias | 25-02-08

Ik zeg het ook liever niet op het werk. Waarom? Om niet aan credibiliteit te verliezen tov de cursusdeelnemers. In mijn geval zijn het steeds dezelfde mensen die je geregeld terug "over de vloer" krijgt, en...mja, liever toch niet outen dan.

Het is spijtig dat we niet allemaal flapuits kunnen zijn en op de vraag "heb jij een vriendin" antwoorden met: "geen vriendin, wel een vriend".

Maar ehm, erg is het niet...we komen er zo ook wel! Knuffels!

Gepost door: Yves | 25-02-08

De commentaren zijn gesloten.